Κοίτα να δεις που γίνεται της κακομοίρας στο ΠΑΣΟΚ, μετά την ήττα. Όχι ότι δεν το περιμέναμε βέβαια, αλλά ομολογώ ότι με εξέπληξε η απότομη αύξηση της έντασης της σύγκρουσης (ή ορθότερα των συγκρούσεων?). Τα στρατόπεδα έχουν αρχίσει να σχηματίζονται. Οι αρχηγοί φαίνεται να είναι γνωστοί (GAP vs Benny) αλλά, αντίθετα με ότι είναι ευρέως διαδεδομένο, το ζήτημα δεν είναι ποτέ οι αρχηγοί. Τη διαφορά την κάνουν οι στρατηγοί και οι λοχαγοί και φυσικά η αυλή. Αυτοί γράφουν κείμενα, αυτοί βγάζουν την “γραμμή”, αυτοί μιλούν στα ΜΜΕ, αυτοί στρατολογούν τους στρατιώτες κτλ. Και το σημαντικότερο, αν έχουν την ευχέρεια να αποφασίσουν, κάποια στιγμή, ότι ο αρχηγός δεν είναι καλός, να τον παρατήσουν και να βρουν ή να εφεύρουν κάποιον (ή κάποια) καινούργιο (ή καινούργια) αρχηγό.
Ανέκαθεν με γοήτευε η χωρίς όρια σύγκρουση των μηχανισμών και των ομάδων στο ΠΑΣΟΚ. Στο θέμα μας όμως.
Μέχρι τώρα, τηνπαράσταση, χωρίς αμφιβολία, κλέβει ο Στέφανος Τζουμάκας, με τις αναφορές του στα συγκροτήματα που θέλουν να επιβάλλουν την ηγεσία στον ΠΑΣΟΚ. Η αλήθεια είναι ότι ο Τζουμάκας είχε πει περίπου τα ίδια πράγματα, ή καλυτερα τα είχει γράψει και είχε δώσει το κείμενο, στην κεντρική επιτροπή του ΠΑΣΟΚ, πριν (ή μετά) τις εκλογές του 2000. Περίπου τα ίδια, για να είμαι πιο ακριβής. Για το παρασιτικό κεφάλαιο, την άλωση του ΠΑΣΟΚ από επιχειρηματίες κτλ. Μάλιστα το κείμενο ήταν χειρόγραφο. Θα το βρω κάπου και θα το βάλω online, έτσι για την ιστορία. Βέβαια πρέπει να τονίσω εμφατικά, ότι είναι πολύ διαφορετικό να μοιράσεις ένα κείμενο σε μια συνεδρίαση ενός οργάνου, από το κάνεις μια ομιλία με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο. Η ομιλία σε εκθέτει ποικιλοτρόπως και για μεγάλο διάστημα. However (sic),
Του δίνω 2 πόντους γιατί λέει τα ίδια και σήμερα και μάλιστα χωρίς κείμενο.
Βέβαια, ο Τζουμάκας έλεγε (δεν ξέρω αν το λέει ακόμα) τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ γκάνγκστερ. Επίσης, στο συνέδριο της διαδοχής του Ανδρέα Παπανδρέου το 1996, όχι μόνο ήταν φανατικά με τον Σημίτη, αλλά αν και ήταν βραχνιασμένος, έκανε μια “βροντερή” ομιλία για να τον στηρίξει. Το επιχείρημά του, στις συζητήσεις, ήταν ότι αν δεν βγει ο Σημίτης τότε θα κερδίσει ο Έβερτ τις εκλογές, γιατί τα “συγκροτήματα” θα τον στηρίξουν. Και επίσης τα συγκροτήματα δεν υπήρχε περίπτωση να στηρίξουν τον Άκη. Κάτι σας θυμίζει αυτό, έτσι δεν είναι.
Για τα παραπάνω του αφαιρώ 2 πόντους.
Σύνολο: 0
ΥΓ 1. Διάβασα ότι ο Τζουμάκας, “πρότεινε” να τοποθετηθεί εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ στις προγραμματικές δηλώσεις του Καραμανλή ο Πρεντέρης. Θα του έδινα 2 πόντους για αυτή του την κίνηση. Ωστόσο, ευελπιστώ ότι την επόμενη φορά θα αναφέρει και τον Τσίμα ή τον Θεοδωράκη. Οπότε θα περιμένω να το κάνει για του δώσω 5 πόντους μαζεμένους.
ΥΓ 2. Άσχετο, αλλά μιας και το θυμήθηκα είπα να το γράψω. Ο Πρετεντέρης είναι αυτός ο “κύριος” που ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει διαπλοκή στην Ελλάδα. Νομίζεται ότι αστιεύομαι? Διαβάστε εδώ. Επίσης όταν είχε πετάξει το ένα μπουκάλι σε έναν αγώνα μπάσκετ ΠΑΟ-ΑΡΗ, είχε δικαιολογηθεί λέγοντας “Όταν νιώθεις ότι αδικείσαι, αντιδράς με όποιον τρόπο βρίσκεις πρόσφορο εκείνη τη στιγμή”. Ας το θυμόμαστε
By the way (sic), θα ήθελα να ανεφερθώ στο αγαπημένο μου θέμα, το οποίο είναι τα αμερικάνικα πανεπιστήμια. Επειδή υπάρχουν πολλοί ελληνάρες που αναφέρονται στην ποιότητα των αμερικάνικων πανεπιστημίων τους αφιερώνω αυτό το video.
Για όσους δεν ξέρετε την ιστορία, ο πρώην υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ, John Kerry, δίνει ομιλία στο Πανεπιστήμιο της Φλώριδας (State University of Florida). Ένας φοιτητής προσπαθεί να ρωτήσει γιατί δεν έθεσε θέμα νοθείας στις προεδρικές εκλογές που έχασε. Και τότε αστυνομικοί τον πιάνουν, προσπαθούν να τον βγάλουν από την αίθουσα και του κάνουν ηλεκτροσόκ. Το θέαμα είναι τρομακτικό.
Πολιτικά δεν συμπαθώ κανένα τους. Αριβίστες και μεγαλομανείς, IMHO (sic). Αλλά, ακόμα να πουν δημοσίως ότι προτιμούν τον Παπανδρέου από τον Βενιζέλο. Ίχνος ντροπής.
Τα καλά παιδιά πάνε στον παράδεισο. Τα κακά πάνε ΠΑΣΟΚ.
Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να οδηγείται σε σύγκρουση, αλλά η είδηση της ημέρας δεν είναι η διακαναλική δήλωση του Μπένυ, ούτε ο κύρηξη πολέμου του Παπανδρέου στο συγκρότημα Λαμπράκη. Η είδηση είναι η νέα (?) κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή. Ναι, ναι, έχουμε και τέτοια. Δείτε την εδώ.
Οι μεγαλύτερες εκπλήξεις είναι μάλλον στους απόντες, παρά στους παρόντες. Αλλά αυτό είναι θέμα γούστου.
Οι πιο καλοί παρόντες:
Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας: Γ. Πλακιωτάκης.
Δεν τον είχα ξανακούσει (όχι ότι αυτό είναι σημαντικό, αλλά έτσι για να δείξω την άγνοιά μου). Μου είπαν όμως ότι εκλέγεται στο Λασίθι. Εκεί που εκλέγεται και ο Καρχιμάκης δηλαδή. Ε, ρε γλέντια! (Το αστείο είναι καλό, αλλά είναι μόνο για μυημένους!)
Υπουργός Τουρισμού: Α. Σπηλιωτόπουλος
Ο θεός και το MAXIM να βάλουν το χέρι τους.
Υπουργός Ναυτιλίας: Γ. Βουλγαράκης
Αν όπως είπε “μερικά δένδρα κάηκαν”, πει και “μερικά πλοία βυθίστηκαν” τότε ΚΑΗΚΑΜΕ!
Επίσης, να δώσετε μεγάλη προσοχή στον υφυπουργό: Πάνος Καμμένος. Χωρίς σχόλια
Υφυπουργός, αρμόδιος για θέματα αθλητισμού: Γ. Ιωαννίδης
Γεια σου υπουργομάνα Θεσ/κη! Ευτυχώς η ρύθμιση για τις ομάδες ποδοσφαίρου έχει ήδη ψηφιστεί. Ωστόσο τα χειρότερα είναι μπροστά μας.
Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ: Γ. Σουφλιάς
Σταθερή αξία. Έτσι κι αλλιώς δεν ακούει Πανάθεμά το περιβάλλον μου μέσα.
Αυτοί που θα μας λείψουν περισσότερο.
Funny-Πάλι Πετραλιά. Διαχρονική αξία!
Βύρων! Ένας είναι ο Βύρων. Γ@@ώ την γκράνα μου, γ@@ώ.
Μαριέτα! Όπως λέει και το τραγούδι: “Ήντα, έχεις πρόβλημα? Θα φέρω την μπερέτα. Θα σου γαζώσω το μαγαζί, μέχρι να πεις Μαριέτα”.
Όπως και να το κάνεις πάντως, η μη συμμετοχή της στην κυβέρνηση είναι πλήγμα στον πολιτικό μας πολιτισμό (καλά ντε μη βαράτε, ένα αστείο είπα).
Αντώνης Σαμαράς: Το ξέρω δεν ήταν στην προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά ήμουν σίγουρος ότι ο Καραμανλής θα τον έβαζε αυτή τη φορά. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τον κρύβει συνέχεια. Τόσο πολύ φοβάται τους Μητσοτάκηδες. Θα το πληρώσει, ωστόσο. Όταν οι εχθροπραξίες, που τώρα συμβαίνουν στο ΠΑΣΟΚ, έρθουν στο μαγαζί του, τότε θα είναι πολύ αργά (θα επανέλθω σε αυτό).
Βέβαια, εκτός από τους υπουργούς, εξίσου (αν όχι περισσότερο σε μερικές περιπτώσεις) σημαντικοί είναι οι διοικητές των οργανισμών. Αυτοί μοιράζουν χρήμα και ρουσφέτια. Για να δούμε τι ετοιμάζει η πρωθυπουργάρα μας σε αυτό το επίπεδο. Αν ασχοληθεί βεβαίως, βεβαίως. Γιατί μεγαλώνουν και τα δίδυμα και πρέπει να τα πηγαίνει στο σχολείο και να τα διαβάζει… Δύσκολη η δουλειά του πατέρα. Ας ρωτήσει τον Μητσοτάκη για αυτό…
Οι εκλογές τελείωσαν και πλέον κάθε κατεργάρης μπορεί να πάει στον πάγκο του. Αν για κάποιο λόγο που δεν μου έρχεται τώρα, δεν έχετε δει τα αποτελέσματα ακόμα, μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ.
Έχω την εντύπωση ότι ήταν λίγο πολύ αναμενόμενα. Μου είναι αδιανόητο ότι υπήρχαν άνθρωποι που πίστευαν σοβαρά ότι το ΠΑΣΟΚ μπορούσε να κερδίσει τις εκλογές.
Στα ευχάριστα των αποτελεσμάτων πρέπει να συμπεριλάβουμε την μη εκλογή της κυρά-Μαριέτας. Επίσης η άνοδος των κομμάτων της αριστεράς είναι ένα γεγονός που μας (εμάς που δεν είμαστε με τη ΝΔ δηλαδή) γεμίζει με αισιοδοξία για το μέλλον.
Στα άσχημα τώρα. Ο ΛΑΟΣ στη βουλή. Δυστυχώς χωρίς την Έφη (μία είναι η Έφη). Ευτυχώς θα είναι ο Άδωνις. Περιμένουμε, by the way (να δεις ποιος το έλεγε αυτό) την καινούργια κυβέρνηση της ΝΔ. Με τις υγείες μας.
Για το ΠΑΣΟΚ, θα τα πούμε αργότερα, γιατί έχει πολλή ψωμί η ιστορία. Άλλωστε από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Μιά κουβέντα μόνο. Κάποιοι κοιτάξαν το Μπιγκ-Μπεν και αποφάσισαν ή διεσθάνθηκαν ότι είναι η ώρα ο Σημίτης να γίνει ο εγγυητής των διαδικασιών στο ΠΑΣΟΚ.
ΕΛΕΟΣ! Όχι άλλο κάρβουνο!
(Για να μην πω τίποτα χειρότερο)
ΥΓ. Είμαι περίεργος να δω στη μάχη της “διαδοχής” στο ΠΑΣΟΚ τι θα στηρίξουν οι ευρωβουλευτές, και ιδιαίτερα η κυρία Ματσούκα. Ποιά είναι η η Ματσούκα? Όχι η καλή, η άλλη…
Είναι ένα κουνελάκι που χαίρεται τη ζωή του, έχει βγει έξω να ξεκουραστεί και όπως δεν πρόσεξε, πλησιάζει μια αλεπού και του ορμάει.
- Χα χα χα! Θα γίνεις ωραίο γεύμα!
- Δεν γίνεται να με φας! Όχι τώρα! Πρέπει να περιμένεις μερικές μέρες τουλάχιστον!
- Καλά, είσαι σοβαρός? Τώρα θα σε φάω!
- Μα σε λίγες μέρες τελειώνω τη διατριβή μου με τίτλο “Η Υπεροχή των Κουνελιών σε σχέση με τις Αλεπούδες και τους Λύκους”
- Α, δεν πας καλά, όλοι ξέρουν ότι τα κουνέλια δεν έχουν καμία τύχη απέναντι στις αλεπούδες!
- Ε, αν δεν πιστεύεις, έλα στη φωλιά μου να τη διαβάσεις και να πειστείς. Αν δεν πειστείς, να με φας.
Πείθεται η αλεπού, πάει στη φωλιά του κουνελιού…..και δεν ξαναβγαίνει ποτέ….
Επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό, μόνο που ο κυνηγός αυτή τη φορά είναι ένας λύκος που καταφέρνει και στριμώχνει εύκολα το κουνέλι σε μια γωνιά (Οξιάς και Πλατάνου γωνία, στο ανω Δάσος (όχι Χαϊδαρίου))
- Μμμμ, τι ζουμερό μεσημεριανό είσαι εσύ!
- Κάτσε, περίμενε, δεν μπορείς να με φας! Περίμενε μερικές μέρες!
- Ίσως δεν πρέπει να σε φάω, φαίνεσαι πειραγμένος στο κεφάλι! Με δουλεύεις?
- Όχι, σε μερικές μέρες τελειώνω τη διατριβή μου “Η Υπεροχή των Κουνελιών σε σχέση με τις Αλεπούδες και τους Λύκους” και είναι κρίμα!
- Μα καλά, υπάρχουν εκτός από τρελές αγελάδες και τρελά κουνέλια? Ετοιμάσου, σου ‘ρχομαι!
- Περίμενε! Περίμενε! Αν δε με πιστεύεις, έλα στη φωλιά μου να τη διαβάσεις και να πειστείς. Αν δεν πειστείς, να με φας. Όπως και οι πιο μικροί μας φίλοι έχουν καταλάβει τι θα γίνει παρακάτω, πάνε στη φωλιά του κουνελιού μπαίνουν μέσα και πάει ο λύκος, δεν ξαναβγήκε ποτέ….
Σε κάποια άλλη χαζοχαρούμενη στιγμή του κουνελιού, περνάει μια φίλη του κουνέλα.
- Τι νέα; Φαίνεσαι χαρούμενος!
- Καλά μωρέ, τέλειωσα τη διατριβή μου και ξελασκάρισα λίγο. Ήταν πολύ επιτυχημένη!
- Μπράβο! Τι θέμα είχε?
- «Η Υπεροχή των Κουνελιών σε σχέση με τις Αλεπούδες και τους Λύκους»!
- Εεεχμμμ…. είσαι σίγουρος; Δεν μου ακούγεται πολύ σωστό αυτό!
- Ναι σου λέω! Αν θες έλα να τη διαβάσεις! Πηγαίνουν στη φωλιά του κουνελιού, κατεβαίνουν, ήταν λίγο ακατάστατα βέβαια, αλλά ήταν μια γεμάτη εβδομάδα με την παρουσίαση κι όλα αυτά, οπότε κατά σειρά εμφανίσεως βλέπει η κουνέλα ένα κρεβάτι άνω-κάτω, έναν υπολογιστή ταλαιπωρημένο, χαρτιά παντού, ένα σωρό από κόκκαλα αλεπούς, ένα σωρό από κόκκαλα λύκου και ένα θεόρατο χορτασμένο λιοντάρι!!!
Ηθικόν Δίδαγμα της ιστορίας:
Ο τίτλος του Διδακτορικού σου δεν έχει σημασία.
Το αντικείμενο του Διδακτορικού σου δεν έχει σημασία.
Η έρευνα στο Διδακτορικό σου δεν έχει σημασία.
Αυτό που έχει σημασία είναι ο Επιβλέπων Καθηγητής…
Πέρασε αρκετός καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα κάτι στο ιστολόγιο (sic). Μου ζητώ ταπεινά συγνώμη
Θα ήθελα να σχολιάσω μια δήλωση ενός παίκτη της εθνικής ομάδος μπάσκετ. Πριν πω το οτιδήποτε, θα ήθελα να δηλώσω με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, ότι η εθνική ομάδα μπάσκετ, αποτελεί (και) για εμένα την επίσημη αγαπημένη.
Διάβασα πρόσφατα κάποιες δηλώσεις του Λάζαρου Παπαδόπουλου σχετικά με το επίπεδο του μπάσκετ στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αν δεν τις ξέρετε μπορείτε, για παράδειγμα, να τις διαβάσετε εδώ.
Μεταξύ των άλλων αναφέρει ότι το ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ είναι από τα χειρότερα της Ευρώπης και ότι πίσω από την πλάτη μας γελούν (μάλλον οι ευρωπαίοι) με τα χάλια μας.
Καταρχάς, λίγο περισσότερος σεβασμός στο πρωτάθλημα που τον ανέδειξε δεν θα έβλαπτε. Επιπρόσθετα να του θυμήσω ότι αγωνίζεται τα τελευταία χρόνια στη Δυναμό Μόσχας. Ομάδα της Ρωσίας. Μήπως γνωρίζει από που έχουν προέλθει τα χρήματα με τα οποία πληρώνετε από την ομάδα? Μήπως έχει ακούσει τίποτα, σχετικά με το που προέρχονται τα χρήματα των άλλων ομάδων του ρωσικού πρωταθλήματος? Μήπως έχει ακούσει τίποτα για βρώμικου χρήμα ή για ξέπλυμα χρήματος?
Δεν άκουσα τν Λάζαρο Παπαδόπουλο να αναφέρεται σε τίποτα από όλα αυτά. Όχι ότι το ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ είναι κάποιος παράδεισος, όχι ότι οι επιχειρηματίες που είναι πίσω από τις ελληνικές ομάδες είναι άγιοι. Αλλά, ρε γαμώτο, με εκνευρίσει τα μάλλα, όταν κάποιοι βρίζουν την Ελλάδα, λες και είναι η τελευταία χώρα στον κόσμο. Και επιπρόσθετα, αυτοί οι κάποιοι να πληρώνονται από ρώσους “επιχειρηματίες”.
Μετά τον χτεσινό ημιτελικό απένταντι στην αλαζονεία του νεοπλουτισμού, της εξουσίας και του χρήματος (βλέπε Chelsea) η μεγάλη Liverpool θα είναι στον τελικό του Champions League στην Αθήνα.
Η φανατική εξέδρα της Liverpoool είναι το KOP. Είναι μακράν οι καλύτεροι φίλαθλοι στον κόσμο. Βέβαια τραγουδούν και τα καλύτερα τραγούδια στον κόσμο!
To You never walk alone θεωρείται ο επίσημος ύμνος της Liverpool.
Εγώ προτιμώ το Fields of Anfield Road.
Ρίξτε μια ματιά στα video στο youtube.
ΥΓ. Ναι, καλά θυμάστε. Οι Beatles ήταν από το Liverpool.
Σήμερα, 121 χρόνια μετά, το ωράριο εργασίας, παρά την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας, έχει μείνει το ίδιο, για να μην πούμε ότι έχει αυξηθεί. Αυτή και αν είναι μια αντινομία του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού.
Αλλά δεν βαριέσαι, τουλάχιστον κερδίσαμε ακόμα μία μέρα αργίας. Μπορούμε να γιορτάσουμε την άνοιξη και ας αφήσουμε τις (όποιες) διεκδικήσεις και αγώνες για αργότερα. Ίσως να πούμε στην επόμενη γενιά να το κάνει, γιατί εμείς είμαστε πολύ κουρασμένοι και πρέπει να χαλαρώσουμε. Άλλωστε, συνήθως, ο καιρός είναι πολύ καλός τον Μάιο κι έτσι μπορούμε να συνδυάσουμε την “επέτειο” με μία εκδρομή στην εξοχή.
ΥΓ. Κρίμα που ο Τσιτουρίδης “παραιτήθηκε” λίγες μέρες πριν και δεν περίμενε την πρωτομαγιά. Αν το έκανε σήμερα, τότε ο εορτασμός θα είχε πραγματικά πανηγυρικό χαρακτήρα. Πραγματικά κρίμα. Μια άλλη φορά ίσως…
Αυτή η ιστορία στην Ελλάδα σχετικά με την κομπίνα με τα ομόλογα των ταμείων, μου θυμίζει εκείνο το ανέκδοτο όπου κάποιος πάει σε ένα ξενοδοχείο, δίνει ένα πεντοχίλιαρο, άλλες εποχές για να καπαρώσει ένα δωμάτιο και φεύγει για λίγο. Το πεντοχίλιαρο περνάει από τον ρεσεψιονίστ, στον γκρουμ για κάποιο χρέος, στη συνέχεια απο τον γκρουμ στον μπάρμαν για κάποιο άλλο χρέος, κοκ. Μετά από πολλές περιπλανήσεις και αποπληρωμές χρεών, ο μάγειρας δίνει το πεντοχίλιαρο στον ρεσεψιονίστ για κάποιο χρέος και αυτός στη συνέχεια πίσω στον πελάτη, ο οποίος έχει στο εντωμεταξύ επιστρέψει και θέλει να ακυρώσει την κράτηση.
Οπότε το ερώτημα είναι:
Πώς είναι δυνατόν να αποπληρώθηκαν όλα τα χρέη και όλοι να είναι ευχαριστημένοι?
Η απάντηση είναι στον τίτλο: Τι ομόλογο, τι παράλογο. Το ίδιο είναι. Φαίνεται ότι πολλοί (και φυσικα μέσα σε αυτούς κι εγώ) ξεχνάνε ότι το “επένδυση” στο χρηματιστήριο είναι ΤΖΟΓΟΣ. Καθαρός τζόγος. Είτε γίνεται από φυσικά πρόσωπα, είτε από αετονύχηδες, είτε από οργανισμούς.
Recently I am interested in studying the algorithmic and implementation details of the problem of isolating the real (and if possible the complex) roots of univariate polynomials with coefficients in an a single extension field. Moreover, I am considering exact algorithms only, i.e. algorithms that allow only operations with integers of arbitrary bit size.
I am considering the easy case, where the coefficients of the polynomial, say , are depending on one real algebraic number, say , i.e. , where is the variable. The number is in isolating interval representation, i.e. , hence in order to represent it, we use a square-free polynomial, , and an isolating interval that contains and no other real root of . Let is the degree of and be the maximum bit size of the coefficients of .
It seems that there are two approaches to our problem:
Compute a polynomial with integer coefficients that has as roots the roots of (and probably other roots as well) and solve it.
Apply to the well known algorithms for univariate real root isolation, e.g. Sturm, Descarte, Bernstein, CF, to , suitably modified so that to work with polynomials with real algebraic numbers as coefficients.
What is the best way from a theoretical and an implementation point of view, in order to isolate the real roots of $f$? Is there any other approach different from the ones mentioned above?
Διάβασα σήμερα εδώ σχετικά με την τραγωδία στο Virginia Tech. Δείτε επίσης και αυτό το link. Απίστευτο συμβάν. Με γέμισε θλίψη και οργή.
Από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Ότι και να πεις είναι λίγο. Πανάθεμά τους, με τα αμερικάνικα πανεπιστήμιά τους, τις αστυνομίες τους και την ανταγωνιστικότητά τους. 32 νεκροί στο πανεπιστήμιο! Να πάνε να πουν στους γονείς αυτών των ανθρώπων ότι τα αμερικάνικα πανεπιστήμια είναι τα καλύτερα στον κόσμο! Σα δεν ντρέπονται λίγο!
Τραγική ειρωνία αποτελεί το γεγονός ότι τα συστήματα συναγερμού δεν δούλεψαν όπως έπρεπε και ο κόσμος ενημερώθηκε από χιλιάδες email και sms που έστειλαν οι φοιτητές. Πανάθεμα και το echelon.
Είμαι πολύ περίεργος να μάθω για τα αίτια (τουλάχιστον την επίσημη εκδοχή) αυτής της τραγωδίας.
Όπως κάθε μέρα στο γραφείο, το πρώτο πράγμα που έκανα, ήταν να διαβάσω τα email μου. Ανάμεσα στο διάφορα spam που μου έστειλε ο αμερικάνικος και κινεζικός καπιταλισμός προκειμένου να μου αυξήσει τα μεγέθη μου, υπήρχε και ένα email, από το φίλο μου το Γιώργο. Μου έκανε προώθηση ένα άρθρο του καθηγητή του Berkeley κ. Χρήστου Παπαδημητρίου που αφορούσε τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ο τίτλος είναι
*Οι αυταπάτες της δωρεάν Παιδείας και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια*
Οι επιτυχίες του δημόσιου Μπέρκλεϋ μάθημα για την Ελλάδα
Δεν ξέρω αν μπορώ να βάλω το άρθρο online. Μπορεί και όχι, οπότε για να αποφύγω πιθανά προβλήματα δεν θα το κάνω. Αν το βρείτε διαβάστε το. Μπορείτε να το βρείτε εδώ.
Το άρθρο αυτό με ανησύχησε πάρα πολύ. Να μην πω ότι με στεναχώρησε κιόλας. Ο κ. Παπαδημητρίου τάσσεται υπέρ των ιδιωτικών Πανεπιστημίων και μάλιστα λέει ότι το “δικό” του “δημόσιο” πανεπιστήμιο το Berkeley, επωφελείται τα μάλλα από τον αναταγωνισμό με το “ιδιωτικό” Stanford!!! Θα μπορούσα επί μακρόν να απαντήσω στα διάφορα “επιχειρήματά” του, αλλά θα το κάνω σε κάποιο άλλο post για την εκπαίδευση. Θέλω να σχολιάσω κάποια άλλα κομμάτια του άρθρου του κ. Παπαδημητρίου.
Αναφέρει λοιπόν, επί λέξη:
Εδώ και δύο δεκαετίες ζω στην Καλιφόρνια, την πολιτεία των ΗΠΑ που, αν ήταν ανεξάρτητη (και, εδώ που τα λέμε, δεν ξέρω γιατί δεν το σκέφτεται σοβαρά…) θα ήταν η πέμπτη βιομηχανική οικονομία στον κόσμο: Πρώτη στην ψυχαγωγία (Χόλιγουντ), πρώτη στην υψηλή τεχνολογία (Σίλικον Βάλεϊ). Και πρώτη στην ανώτατη εκπαίδευση! Πέρσι δύο μεγάλες και πολύ έγκυρες έρευνες (από το Τάιμς του Λονδίνου και το πανεπιστήμιο της Σαγκάης) βρήκαν ότι πέντε από τα είκοσι καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου είναι στην Καλιφόρνια!
Με εντυπωσιάζει το πόσο απαξιωτική είναι η έννοια της εθνικής συνείδησης για τον κ. Παπαδημητρίου. Η Καλιφόρνια θα μπορούσε να είναι ανεξάρτητο κράτος, και είναι απορίας άξιο γιατί δεν το έχει επιχειρήσει ακόμα, γιατί είναι πλούσια, έχει καλό κινηματόγραφο (ο τονισμός δεν είναι λάθος) και έχει καλά, ίσως τα καλύτερα πανεπιστήμια! Έχω μείνει άναυδος. Το μόνο που μου έρχεται είναι να φωνάξω “Ζήτω η Ελλάς”, όπως ο Καραμαζόφ στο “Βίος και Πολιτεία” του Περράκη, που στο τέλος το μόνο που μπορούσε να πει ήταν ο εθνικός ύμνος.
Παρεπτιπτόντως BTW, αν θυμάμαι καλά, στην Καλιφόρνια δεν έχουν για Κυβερνήτη τον “Κόναν τον βάρβαρο” που έχει ήδη στο ενεργητικό του μερικές δεκάδες εκτελέσεις θανοτοποινιτών?
Μετά από πολύ σκέψη αποφάσισα να (προσπαθήσω) φτιάξω ένα blog. Το σκεφτόμουνα πολύ καιρό. Έκανα πολλά σχέδια, έλεγα ότι έπρεπε να πάρω πολλές αποφάσεις και όπως λέει και το γνωμικό “όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, 10 μέρες κοσκινίζει”. Ο λόγος που έφτιαξα αυτό το blog είναι για να μιλάω με τον εαυτό μου. Όταν γράφεις τις σκέψεις σου, συνήθως κάνεις λιγότερα λάθη.
Με το καιρό θα προσπαθήσω να καλυτερέψω την εμφάνιση του blog και ίσως να βρω θεματολογία
, are depending on one real algebraic number, say 
, i.e. ![f \in (\mathbb{Z}[\alpha])[y]](http://l.wordpress.com/latex.php?latex=f+%5Cin+%28%5Cmathbb%7BZ%7D%5B%5Calpha%5D%29%5By%5D&bg=fafcff&fg=2a2a2a&s=0 "f \in (\mathbb{Z}[\alpha])[y]")
, where 
is the variable. The number 
is in isolating interval representation, i.e. ![\alpha \cong (A, [a_1, a_2])](http://l.wordpress.com/latex.php?latex=%5Calpha+%5Ccong+%28A%2C+%5Ba_1%2C+a_2%5D%29&bg=fafcff&fg=2a2a2a&s=0 "\alpha \cong (A, [a_1, a_2])")
, hence in order to represent it, we use a square-free polynomial, 
, and an isolating interval that contains 
is the degree of 
be the maximum bit size of the coefficients of 